Komunikacja z małym aspim – poradnik

Jest piękny, piątkowy wieczór, a ja właśnie zjadłem pomarańczę, która dodaje mi energii dzięki temu, co zawiera. Nie interesuje mnie to kompletnie, ale się po prostu dobrze po niej czuję. Wieczór mi się podobał, bo wróciłem z tzw. „domowej imprezy”, na której ludzie byli dla mnie mili, a ja dla nich. Było po prostu przyjemnie.

Sporo listów dostaję od Was o problemach z Waszymi dziećmi i podopiecznymi mającymi zespół Aspergera. Kontaktują się ze mną i rodzice, i nauczyciele o nieposłuszeństwie i problemach z dotarciem do swoich małych pociech, dlatego chciałbym w tym poście poszerzyć temat i sprecyzować rady i zasady komunikacji dziecka z ZA. 

Rodzina cierpi żyjąc z mężem aspim...

Bardzo dużo do mnie piszecie i rozmawiacie ze mną. Głównie panie. Schemat bardzo często jest ten sam i wygląda mniej więcej tak:

Mój mąż/partner/chłopak ma zespół Aspergera. Nie mogę z nim już wytrzymać. Ja się staram, a on jest obojętny na moje starania. Przestaliśmy rozmawiać, siedzi w swoim pokoju zajmuje się swoimi zainteresowaniami. Ostatnio kupiłam mu drogi prezent/zaprosiłam go na wycieczkę, a on się w ogóle nie przejął. Odciął mnie od swoich pasji, mam tego dosyć. Mamy dzieci, a ja jestem kłębkiem nerwów i zamiast spędzać z nimi czas, wariuję. On też nie wygląda na szczęśliwego ze mną. Chcę odejść/chcę, żeby odszedł. Kocham go, ale nie mogę już tak dłużej z nim żyć. Co mam robić?

Zalej pięć łyżeczek wodą, czyli skróty myślowe.

Oto napój kawowy z Tesco zrobiony zgodnie z instrukcją umieszczoną na opakowaniu.

Aspi wymyślił historyjkę i jedzie dziś na wykład do Iławy...

Dzisiaj dzień przewodnika w Iławie - oznacza to, że zainteresowani będą łazić z przewodnikiem po różnych ciekawych miejscach Iławy, a także słuchać wykładów nt. historii Iławy. Postanowiłem więc (tydzień temu) uzewnętrznić się na profilu znajomego, który mieszka w tym ślicznym miasteczku i napisałem w komentarzu pod jego ogłoszeniem o wydarzeniu krótką opowieść "O złym przewodniku".

Zetknięcie aspiego z medytacją i „mindfulness”

To mój pierwszy post pisany w nowej formie bloga, więc „Wasze zdrowie” wypadałoby powiedzieć. Mniejsza z tym, niczego nie piję, jestem trzeźwiusieńki, jak skowronek wrzeszczący o poranku.

Dziś będzie o Mindfulness.

Jakiś czas temu podreptałem sobie na wykład pewnej pani z Warszawy, która przyjechała do mojego miasta poprowadzić warsztaty z mindfulnessu. Dodreptałem się po dwudziestu metrach, z samochodu pozostawionego na parkingu. Parkowanie wymagało czterech poprawek.

Zaraz dostanę szału!

Co to jest drugi luty? Jeden jest luty w roku!
Co to jest dwudziesty piąty styczeń!!!?? Dwudziesty piąty stycznia - tak poprawnie należy pisać!

Jak Aspi wykorzystuje, że jest Aspi, czyli wyuczona bezradność

Dzisiaj rano postanowiłem, że na śniadanie zjem bułkę. Pierwszą połówkę zjadłem z dziwnym twarogiem cebulowym, a drugą z plasterkami salami wysmarowanymi w chrzanie. Na drugie danie śniadania, nasypałem sobie białego ryżu, który lubię na zimno, z poprzedniego dnia, bez żadnych dodatków. Byle nie z lodówki.