Apel do rodziców Asów – jak przeżywać krzywdę naszych dzieci.

Drodzy ludzie,

Zanim przejdę do meritum, chciałem Wam pokazać coś niesamowitego. Właśnie jadę na konferencję do Warszawy...

Spotkajmy się na konferencji w Warszawie - 1.IV.2017

Uwaga! Oto pierwsza w tym roku możliwość spotkania ze mną :) 

Dnia 1 kwietnia 2017 w Warszawie dokładnie o godz. 11.00 rozpoczyna się konferencja pt. "Rodzina z Zespołem Aspergera" organizowana m.in. przez moich serdecznych przyjaciół Izę i Radka - fantastycznych rodziców sześcioletniego Mateusza ze zdiagnozowanym ZA. W pierwszy dzień konferencji o godz. 14.30 będę miał dla Was wykład pt.: "Komunikacja między rodzicem a dzieckiem z ZA oraz RODZIC z ZA - dziecko z ZA - czy to w ogóle jest możliwe?!". Będę dla Was dostępny już od godz. 9.30.

Dlaczego aspiki tyle pytają

Bardzo mnie zaintrygował mnie ostatnio wpis na grupie dyskusyjnej rodziców ASów. Jedna z czytelniczek zapytała swojego synka z ZA, dlaczego ten ciągle jej zadaje pytania, właściwie o wszystko. Po to, aby pogadać, ale nie wie o czym, więc zadaje pytania - usłyszała od synka. Również niektórzy ludzie w komentarzach potwierdzać zaczęli tą wersję - "aby porozmawiać". Inni natomiast stwierdzili: "głód wiedzy AS'a". Pomyślałem sobie, że skoro jestem aspi i mam synka aspiego, to poruszę ten temat. Obowiązkowo!

Aspi jest w kropce. Dlatego nie pisze.

Mam problem.

Mam dwójkę dzieci z byłą żoną. 4 i 5 lat. Chłopcy. Żona jest wierząca, poświęciła mieszkanie z księdzem, powiesiła krzyżyki i święte obrazki na ścianach. Śpi w jednym łóżku ze swoim partnerem, ale to mnie raczej nie rusza. Gorzej, że razem z nim śpią też moje dzieci w tym samym łóżku i mam na to dowody. Może jestem aspi i to ze mną coś jest nie tak. Być może nie mam rozeznania co wypada dorosłym ludziom robić z dziećmi. Ale czy to, że facet, który nie jest rodziną, śpi z moimi chłopcami w jednym łóżku jest w porządku?

Proszę, pomóżcie mi i napiszcie w komentarzach co o tym myślicie, bo ja nie mam pojęcia jak na to patrzeć....

Cisza przed burzą. Herbata imbirowa

Pisałem co innego, ale z stwierdziłem, że przerwę pisanie i pokażę Wam, co robię dla siebie i mojego dziecka z ZA, żeby wzmocnić jego odporność:

Jest to herbata imbirowa. Bardzo zdrowa, wzmacniająca odporność, zawierająca witaminy i substancje znacznie zdrowsze, niż pastylki, sztuczne napoje typu "multiwitamina" itp. Ma właściwości jak napój energetyczny (nie należy podawać na wieczór), jest zdrowsze od kawy.

Składniki:

1. herbata czarna, earl grey - zrobiłem sobie czas jakiś temu przyjemność i kupiłem nieco droższą, w bardzo ładnej, kolorowej puszcze.
2. Miód lipowy - dostałem od mamy. O wiele zdrowszy od cukru, łagodzi stany zapalne, wzmacnia odporność zimą
3. Koncentrat soku malinowego - Herbapol. Zawiera witaminę C
4. Imbir - do kupienia w większości warzywniaków. Działa nieco jak antybiotyk. Zawiera mnóstwo witamin, mikroelementów, antyoksydantów, wzmacnia odporność i siły witalne organizmu.
5.  Dzbanek - zwykły, toporny, z jakiegoś bazaru. Nie wiem czy mi się podoba, ale ma jedną zaletę w moim splądrowanym mieszkaniu: jest!

Sposób przyrządzania: 

1. Do dzbanka wrzucamy półtora łyżeczki herbaty czarnej,
2. Zalewamy wodą prawie do pełna
3. Czekamy 3-5 minut, aż plujka się zaparzy
4. Słodzimy: 3 łyżeczki (bardzo pełne) miodu, 1/3-1/2 szklanki koncentratu
5. Dorzucamy kawałek imbiru (wielkości połowy kciuka, obrany, umyty, pokrojony w cienkie paski)
6. Czekamy 5 minut, aż gorąca woda wyciągnie olejki z imbiru.

Sposób podania:

1. Na gorąco - rozgrzewająca pyszność!
2. Na zimno - orzeźwiająca pyszność!

Polecam dla Waszych dzieci i dla Was samych - usprawnia myślenie i podnosi kondycję!
Autor :)

Podsumowanie roku 2016

Nowy rok się zbliża. Rok temu było ciężko i życzyłem sobie, żeby 2016 był lżejszy. Okazało się natomiast, że był jeszcze cięższy. Oto moje przeżycia w dużym skrócie i bez żadnego ładu chronologicznego... a na koniec niespodzianka: statystyki O WAS! :)

O rozumieniu dosłownym - dlaczego tacy jesteśmy

Wy - "neurotypowi", sprawiacie nam - aspikom czasem niezłe psikusy, które wytrącają nas z równowagi. Chciałbym w dzisiejszym poście przedstawić Wam kilka sytuacji z życia wziętych, które są dla mnie (i jak spodziewam się wielu innych osób z podobną przypadłością) wielkim wyzwaniem. Mam też nadzieję, że zrozumiecie, dlaczego ludzie z ZA mają problem z dosłownym odbiorem komunikatu.